Yazar ve yönetmen Quentin Tarantino'nun listesinde ilk sıraya koyacağı en başarılı filmi Rezervuar Köpekleri, kaba saba, yüz yüze suç işleyen bir gangster grubuna rastgele yazılmış ve bir soygunu anlatan çok iyi bir suç draması.

Tarantino, Scorsese'nin Mean Streets'i, Goodfellas'ı ve Kubrick'in The Killing'inden etkilenerek ve etkisinde kaldığı bu filmleri kendi kafasında derleyerek muhteşem ötesi bir kült yarattı. Reservoir Dıogs'ta inanılmaz derecede etkileyici bir doruk yansıtarak izleyiciyi etkisi altına alır, yakalar ve sertçe sallar. Fakat aynı zamanda birkaç maço adamın ve silahlarının ne kadar erkeksi olduklarından başka bir şey anlatmaz.

Çarpıcı biçimde çekilmiş komik açılış sahnesiyle herkesin hafızasında yer etmiş kahvaltı sahnesinde ben tam 8 adet suçlu saydım. Bu masada ölüm, gelecek, geçmiş ve argo farklı sekanslar ve flashback'lerle seyirciye sunulan planlama çok akıllıca ve bir şekilde soygun öncesi ve sonrası oluşan karmaşayı ve karakterlerin detaylarını karmaşık bir tabloda sunuyor.

Kronolojik olarak belirtmek gerekirse suç liderleri Lawrence ve oğlu Penn, sahte renk temalı isimler etiketleyerek altı soyguncuyu işe alırlar. Böylece kimse diğerleriyle ilgili hiçbir şey bilmeyecektir.

Los Angeles kuyumcu dükkanındaki elmas soygunu esnasında bazı şeyler ters gider ve çatışma olur; iki soyguncu ile iki polis öldürülür. Panik yaşayan çete üyeleri de birbirlerinden ayrılırlar. Bundan sonra hikaye gerçek sertliği ile bizi alır ve koltuklarımıza oturtur. Baş döndürücü oyunculuğu ile Harvey Keitel, sakat olan Kohorto'nu kaçırıp sakladığı andan sonra kendilerini güvende hissetmezler ve profesyonellik takıntısı olan Steve Buscemi'ye katılırlar. Her biri aralarındaki köstebeğin kim olduğunu düşünürken Michael Madsen'in ekibe bir sürprizi vardır: Bagaja bir polis memuru saklamıştır. Sayısız hümanist izleyici Madson'ın, rehin aldığı genç polis, işkence sahnesini gördükten sonra o cesur bakışlarını beyaz perdeden istemsizce uzaklaştırır. En kötü olayların kamera arkasında yaşanmasına rağmen o acı nidalar seyirciye yavaş yavaş hissettirilir ancak yine de bunu yaparken izleyicilerin yaşamak istediği çizgiyi aşan gereksiz, sadistçe bir tutum sergilenir.

Tarantino'nun kompleks hikaye katmanları, depo konusunun klostrofobisini hafifleterek ve soygun planlaması, gizli polisin başarılı hazırlığı ile çetenin erkeksi bağları hakkında canlı bir geçmiş oluşturarak çok iyi çalışmış.

Cinsiyetçi ve ırkçı anlatımlarla dolu diyaloglar can sıkıcı, yaratıcı ve tehditlerle dolu. Yönetmen muhtemelen Keitel'in yardımıyla mükemmel bir oyun topluyor. Bütün duraklamaları kaldırma fırsatı içinde görünen aktörlerin hepsi olağanüstü çalışmaları için seçilebilirler ancak aynı sıfatlar, bu müthiş topluluğu açıklamak, şaka yapmak ve güçlü bir şekilde dayatmak için de kullanabilir.

Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları